|
|
Kredyty, Kredyty mieszkaniowe, Kredyty hipoteczne
owego mówi, że bank stawia w stosunku do kredytobiorcy wymagania. Bank uzależnia przyznanie kredytu, jego wysokość oraz pozostałe warunki umowy od:
zdolności kredytowej, tj. od jego zdolności do spłaty zaciągniętego kredytu wraz z odsetkami w umownych terminach spłaty,
przedstawienia przez kredytobiorcę dokumentów i informacji niezbędnych do oceny tej zdolności.
Jeżeli bieżące i planowane wyniki finansowe oraz stan majątkowy firmy w ocenie banku zapewnia wypłacalność, to uważa się, że d
kredytu inwestycyjnego bank może zobowiązać kredytobiorcę do przedstawienia dodatkowo:
zbiorczego zestawienia kosztów przedsięwzięcia inwestycyjnego,
informacji określającej celowość i opłacalność realizowanego zadania inwestycyjnego,
analizy finansowej projektu inwestycyjnego (feasibility study).
Powyższe procedury nastawione są na maksymalne pozyskanie informacji, które ułatwiłyby identyfikację rozmiarów ryzyka kredytowego.
METODOLOGIA OCENY ZDOLNOŚCI KREDYTOWEJ PRZEDSIĘB
ennym oprocentowania . Składnikiem oprocentowania obok stawki bazowej jest marża banku kredytodawcy będąca elementem stałym . Trzecim elementem jest marża banku zasilającego bank kredytodawcę w środki przeznaczone na sfinansowanie wniosku kredytowego . Dodatkowo kredytodawcy pobierają od kredytodawcy różne prowizje .
d) Prowizja przygotowawcza jest jednorazową opłatą za czynności związane z udzieleniem kredytu ok. (0,5 2% ) . Niekiedy banki pobierają prowizję od zaangażowania . Celem
ich ramach, zwłaszcza zaś grup zarządzających firmami. Jeżeli istnieje określona grupa akcjonariuszy, która ma większość akcji, a w związku z tym sprawuje kontrolę nad spółką, to dodatkowa emisja może zmienić ten układ. Tak więc, posiadający większość akcjonariusze, którzy nie mają z takich czy innych względów zamiaru nabyć dalszych akcji, będą bardziej zainteresowani udziałem długu jako źródła finansowania, gdyż wzrost tego składnika kapitału stwarza mniejsze zagrożenie dla ich dotychczasowej
a w kasach banków) w wysokości nie niższej niż określony odsetek (stopa rezerwy) bilansowych zwrotnych zobowiązań (bieżących i terminowych) banków wobec sektora niefinansowego. Mimo administracyjnego charakteru, rezerwa obowiązkowa uznawana jest za rodzaj instrumentu rynkowego, gdyż stopy rezerwy są najczęściej jednolite dla wszystkich banków, a nakładane zobowiązanie nie dotyczy bezpośrednio sfery stosunków między bankami i ich klientami. Wysokość rezerwy obowiązkowej wyliczana jest na podstawi
|
