|
|
Kredyty, Kredyty mieszkaniowe, Kredyty hipoteczne
płatności minął.
2.5. Przepływy pieniężne
Poznanie przepływów pieniężnych jest bardzo ważne do ustalenia przyszłych potrzeb kredytowych, zarówno w zakresie kredytów długoterminowych, jak
i krótkoterminowych. Banki dokonują oceny zdolności kredytowej za pomocą rachunku przepływów finansowych, który jest podstawą do oceny możliwości przedsiębiorstwa w zakresie wypracowywania środków pieniężnych i ich ekwiwalentów, zmian w aktywach, płynności i wypłacalności.
Podstawową zasadą w przepł
różny charakter ze względu na ich przeznaczenie i treść ekonomiczną ewidencjonowanych na nich operacji. Stosowanie do nowego prawa bankowego, od 1998 r. umowa rachunku bankowego powinna określić przede wszystkim:
strony umowy,
rodzaj otwieranego rachunku,
walutę, w jakiej rachunek jest prowadzony,
czas, na jaki został rachunek otwarty,
wysokość oprocentowania i warunki jego zmiany,
sposób dysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku,
terminy wpłaty lub kapitalizacji odse
z Ministrem Finansów, wzorów nominałów banknotów i monet oraz zasad i trybu wymiany znaków pieniężnych,
- wykonywanie obsługi bankowej budżetu państwa,
- ustalanie form, trybu i zasad udzielania kredytu refinansowego bankom oraz udzielanie tego kredytu,
- określanie wysokości oraz gromadzenie rezerw obowiązkowych innych banków,
- sporządzanie planu kredytowego i opracowanie założeń polityki pieniężno-kredytowej państwa, a po uzyskaniu opinii Rady ministrów, przedstawienie go Sejmowi,
- wsp
ego stulecia. Powszechne stosowanie weksli wymagało ujednolicenia zasad posługiwania się nimi, co znalazło wyraz w międzynarodowej konwencji podpisanej w Genewie w 1930 roku. Polska ratyfikowała tę konwencję w 1936r. i na podstawie jej postanowień wprowadzono polskie prawo wekslowe. Dyskontowanie weksli przez banki było przed drugą wojną światową popularną formą kredytowania działalności gospodarczej. Chociaż obecnie rola kredytu dyskontowego i weksla zmalała, to w krajach europejskich odgrywa o
tekście, na tle wniosków płynących z analizy bilansu i rachunku wyników.
Przepływy środków pieniężnych mogą być ustalane przy zastosowaniu metody pośredniej lub bezpośredniej. W metodzie bezpośredniej odpowiednio wykazywane są poszczególne pozycje rachunku wyników.
Metoda pośrednia za punkt wyjścia przyjmuje nadwyżkę finansową (wynik finansowy netto + amortyzacja), który jest następnie korygowany o operacje będące kosztem (a nie wydatkiem) oraz o operacje, które były przychodem (a nie w
|
