|
|
Kredyty, Kredyty mieszkaniowe, Kredyty hipoteczne
om nominalnych stóp procentowych; kształtowanie podaży pieniądza; limity kredytowe, czyli kontrolowanie tzw. agregatów kredytowych przez instytucję centralną państwa.
3. Instrumenty polityki pieniężnej
Do głównych instrumentów polityki pieniężnej banku centralnego należą: operacje otwartego rynku,
3.1 Operacje otwartego rynku
Operacje otwartego rynku są najważniejszym instrumentem umożliwiającym bankowi centralnemu eliminowanie wahań stóp procentowych na rynku międzybankowym
i utrzymy
otrzymanie z niej przychodów.
Funkcja finansowa- umożliwia podmiotom gospodarczym finansowanie przedsięwzięć związanych z działalnością gospodarczą. Ich zapotrzebowanie na środki finansowe jest duże, szczególnie podmiotów nowo powstających i rozwojowych. Jest ono związane z nakładami inwestycyjnymi w zakresie środków trwałych, trwałych finansowaniem zapasów sezonowych i przedsezonowych oraz nakładów przyszłych okresów, a także z restrukturyzacją i przekształceniami własnościowymi oraz innymi pr
płynność finansowej III stopnia
W długoterminowej analizie płynności bada się przede wszystkim stopień sfinansowania majątku trwałego kapitałem własnym. Im wyższy ten stopień pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym, tym bardziej wierzyciele mogą liczyć na odzyskanie swoich kapitałów.
W analizie źródeł finansowania majątku trwałego wykorzystuje się następujące wskaźniki:
? I stopień pokrycia:
? II stopień pokrycia:
Wskaźnik I stopnia pokrycia majątku trwałego może przyjmować w
konta polega na zakupie weksla przed upływem terminu jego płatności, z potrąceniem przez bank oprocentowania(dyskonta).
W operacji dyskonta weksel, reprezentujący kredyt kupiecki, zostaje przekształcony przez kredyt bankowy na pieniądz w formie zapisu na rachunku bankowym kredytobiorcy. Bank nie płaci za weksle jego nominalnej sumy, lecz potrąca z góry określoną kwotę, nazywano potocznie także dyskontem. Wysokość potrącanej kwoty zależy od wysokości stopy dyskontowej, wyrażanej w procentach ora
u.
Wśród wskaźników rentowności kapitału własnego należy wyróżnić:
Wskaźnik rentowności kapitału własnego w ogólnej jego kwocie, stanowiący relację wyniku finansowego (zysku netto) do kapitału własnego skupiającego oprócz kapitału akcyjnego i zapasowego, także kapitał uzyskany ze sprzedaży akcji powyżej ich wartości nominalnej, ewentualne kwoty kapitału powiększone na skutek przeszacowania aktywów, nie rozliczony zysk z lat ubiegłych oraz zysk roku bieżącego.
Wzór na obliczenie wskaźnika re
|
